Plastyka połączenia miedniczkowo-moczowodowego

Zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego nazywane współcześnie przeszkodą podmiedniczkową może być spowodowane anatomiczną przeszkodą w odpływie lub jest wynikiem nieprawidłowego unerwienia miedniczki i moczowodu w miejscu ich połączenia. Przeszkoda podmiedniczkowa może występować jako wada wrodzona oraz jako wada nabyta. Nabyte zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego występuje jako następstwo zabiegów operacyjnych na miedniczce nerkowej i moczowodzie a także jako wynik przewlekłego stanu zapalnego.
Operacja sposobem Andersona – Hynesa wykonywana jest sposobem otwartym – klasyczny zabieg operacyjny lub metodą laparoskopową. Decyzja o leczeniu operacyjnym przeszkody podmiedniczkowej podejmowana jest na podstawie wywiadu lekarskiego i badań diagnostycznych.

Wskazania do operacyjnego leczenia zwężenia połączenia miedniczkowo-moczowodowego:
– dolegliwości bólowe okolicy lędźwiowej nasilające się po obciążeniu płynami
– wodonercze będące przyczyną nawracającej infekcji układu moczowego powikłane tworzeniem się kamieni w układzie kielichowo – miedniczkowym nerki.
– postępująca niewydolność nerek stwierdzona w kontrolnych badaniach parametrów nerkowych
– wodonercze stwierdzone w USG ze zwężoną warstwą miąższową
– scyntygraficznie potwierdzona upośledzona funkcja wydzielnicza nerki

Diagnostyka przedoperacyjna
Diagnostyka obrazowa ma kluczowe znaczenie w kwalifikacji do leczenia operacyjnego zwężenia miedniczkowo-moczowodowego.